Kindertrauma's

Kindertrauma's ontstaan door traumatische ervaringen of verdrongen pijn uit de beginperioden van ons leven. Een trauma, ook wel shock genoemd ontstaat echter niet op het moment dat het gebeurt, maar in de daarop volgende psycho-fysieke reactie. Het is een poging om eraan te ontkomen. Het kan een shock zijn die gebeurt is vóór dat het kind kon denken en die is achtergebleven in het cellulaire geheugen als een vage , niet te traceren spanning. Maar het kan ook later in de tijd hebben plaatsgevonden als het kind nog niet de mogelijkheid heeft de consequenties van een situatie onder ogen te zien. Omdat een kind van die leeftijd nog puur afhankelijk van zijn ouders heeft het vaak ook een onwerkelijke voorstelling van een gebeurtenis. Elke angstige ervaring wordt dan gezien als een levensbedreigende situatie. Maar op welke wijze we ook getraumatiseerd zijn, het effect wat er uit voortkomt is altijd hetzelfde. We bouwen een een mentale en lichamelijk verdediging op tegen het leven. Later in ons 'volwassen' leven ervaren we een psycho-fysieke blokkade van onze levenskracht die maakt dat we nog steeds reageren in bepaalde situaties alsof ze levensbedreigend zijn. De meerderheid van zogenaamde volwassenen is in feite nog kind gebleven . Ze zijn in de verschillende stadia van hun kind zijn, als het ware ' bevroren' in de tijd. Velen verschuilen zich achter een masker in een poging hun innerlijke kind van de buitenwereld weg te houden Een goed voorbeeld hiervan is je op een respectabele wijze aan te passen en te schikken naar heersende opvattingen en gebruiken of zoals zo mooi gezegd ´huilen met de wolven in het bos´

Volgers